Bijna een week na dato en diverse telefoontjes naar de politie is het wel duidelijk dat er geen eerlijke vinder van mijn camera opduikt. Ik was ook al in de winkel en heb een andere uitgezocht. Zoals dat hoort heb ik er de tijd voor genomen en gewikt en gewogen maar............................ ik vind de verkoper niet sympathiek. Wat moet ik daar nou mee?
Tell me, would you buy a new camera if you don't like the seller?
Dat ik gelukkig was met de opening van de expositie rondom poëzie heb ik al verteld maar de allerlaatste foto's hiervan wil ik toch graag plaatsen. Het bovenste deel van het werk is gevilt en daarna gekookt in twee kleuren uiensap. Het onderste deel bestaat uit in repen gescheurde stukken zijde die ik een zomerlang geprint heb met bloemen en planten uit mijn omgeving. De twee delen heb ik daarna aan elkaar geborduurd. Ik heb twee gedichten van Amanda Spunda gekozen voor dit werk maar de hele zomer lang had ik enkel deze regeltjes in mijn hoofd:
toen het voorbijkwam voelde ik een zachte bries, mijn hart werd ontroerd als schoonheid zich ontvouwde, even was ik sprakeloos. 
Two more foto's of my work: a natural ode to poetry. Opening of the show around poetry was 11-11 .
Gisteren heb ik heel erg intensief mijn leven gevierd en daar heb ik iedere minuut van genoten. Alle felicitaties, mailtjes, bloemen en kadootjes maakten deze dag nog bijzonderder............... dank jullie heel hartelijk.
Op de foto zien jullie Amanda Spunda met haar twee gedichten die mij inspireerden tot mijn werk dat daarnaast te zien is. Ik zal proberen duidelijker foto's van mijn werk te laten zien en daarbij ook enige uitleg te geven, maar omdat ik gisteren in mijn euforie mijn camera verloren ben is dat een beetje moeilijk.
Het leven vieren! Wat betekent dat voor jullie? Voor mij is het heel duidelijk............. ik had gesprekken gisteren met mensen die heel veel voor mij betekenen. Ik mocht het werk laten zien dat voor mij belangrijk is. Ik heb genoten van liefde, vriendschap en bloemen en waardering. Groter feest bestaat er voor mij niet.
Yesterday was a very special day for me as i showed my newest work in Galerie Domani in Venlo. A day i want to describe with a poem of Amanda Spunda who inspired me to this work.
It was not an ordinary afternoon
among ordinary faces
wearing ordinary clothes
it was playing in rose gardens
bathing in its fragrance
while captured by a radiant light.
Jullie denken misschien dat dit er niet erg Amsterdams uitziet? Ja, voor mij toch wel. Een zeer nederlandse stad met al eeuwenlang zijn wortels rondom de wereld. Dus dit ga ik bekijken als ik naar Amsterdam ga omdat de Kalverstraat aan mij niet besteed is. Ik was in de Shirdak galerie en was er bijna niet meer buiten te slaan. Ik wilde hier al zolang naar toe, maar ja, het is toch altijd nog 2,5 uur reistijd, dus............................. Het was de expositie van Dagmar Binder die de doorslag gaf.
Erg interessant en mooi. Alhoewel ik haar werk graag een beetje duidelijker geshowed had willen zien. Het verdween een beetje in de massa. Maar wat een mooie massa dat daar was.
Hedendaagse textiele kunst en oude etnische kunst uit diverse werelddelen laat men daar zien. Ik heb mijn ogen uitgekeken en zoals ik al zei was ik daar bijna niet buiten te slaan. Toen moest ik toch gaan maar ik heb mezelf getroost. Tenslotte ben ik bijna jarig.
En jullie zijn het toch wel met me eens dat dit een feest is?
A saturday in Amsterdam, visiting among others Shirdak Galery. This was on my wishlist for some time and i enjoyed it very much. Pouring rain outside makes you want to stay inside much longer and i enjoyed the beauty inside.
Een lange dag in Amsterdam, te moe om te bloggen.
After a long day in Amsterdam i'm to tired to blog.
Ja ik weet het wel dat de maan weer langzamerhand afneemt maar ik had niet zo'n zin om te loggen de laatste dagen. Maar hier liggen natuurlijk nog die foto's van mijn geweldige Peelwandeling met klappertje en die wil ik jullie niet onthouden. Mijn eigen camera heb ik niet eens uitgepakt, er is altijd baas boven baas, niet waar. Ik vond die nacht heel donker, net alsof de maan minder licht gaf dan anders. Misschien omdat het al zo laat was? Toch was deze jacht volle maan heel bijzonder voor mij. Nou ja, ik ben ook zeker niet gewend aan middernachtelijkevollemaanspeelwandelingen misschien heeft het daarom zo'n indruk op me gemaakt.
Het heeft twee hartjes nodig om zo'n nacht te verlichten!
I had a beautiful wandering with my friend last monday during full moon. It was a very dark night and a very special atmosphere. It needed two hearts, entwined in true friendship to enlighten the night.
De elfde van de elfde was voor mij altijd al een heel speciale dag. Niet alleen mijn verjaardag maar ook mijn naamdag. Ja, dat heb je hier in het zuiden, de dag van je patroonheilige. Sintermerte! Als klein meisje vertelde mijn vader mij dat al die vuren rondom ons dorp ter ere van mij waren op die dag en ik geloofde hem. Dit jaar komt er weer iets heel bijzonders bij. De opening van de expositie "Rondom Poëzie" waaraan ik deelneem met nog een heleboel andere kunstenaars en dichters. De openingstijden zie je op de affiche en wie weet? Als je een seintje geeft wannneer je komt probeer ik daar ook te zijn. Ik laat foto's zien na de opening.
Eleven/eleven has my whole life been a very special date for me. Its my birthday and my nameday. Martine/St. Martinus/Sintermerte. In the village i grew up we celebrated Sintermerte with big fires around the village. When i was a wee girl my father told me all of this was because of my birhtday and i believed him. This year there's something special again. The opening of the show "around poetry" with a lot of other artists and poets and i. I show foto's ofter the opening.
Dit is een korte kimono of haori, ook weer met lapjes die ik jaren geleden gemaakt heb. Het idee om weer een warme lapjesjas te maken laat me niet meer los. Hij zal dan langer moeten worden en lekker warm.
I made this kimono/haori years ago. Would like to make another one now. Possibly wool and longer?
Backsite
Vandaag kwam ik in mijn atelier allemaal lapjes en restjes stof en vilt tegen. Overgebleven van jarenlang werken. Ik doe er niets meer mee maar kan ze ook niet weggooien. Het is dan alsof ik mijn moeder hoor praten: "je kunt ze vast nog een keertje ergens voor gebruiken". Er begint zich vaag een idee te vormen van iets warms en kleurigs voor de winter. Maar een idee kan ik niet laten zien daarom heb ik deze lapjesdeken van de zolder gehaald. Jaren geleden gemaakt van katoentjes uit mijn hele familie en vriendenkring. De steekjes zijn niet te tellen.
I found lots of patches and rags in my atelier. What to do with them? I have an idee but because i cannot show an idee i show a quilt i made years ago with cottonscraps from family and friends. Countles stitches. A logcabin made from cotton and black velvet.
Die kleine tattookunstenares in mijn ateliercolore is wel enthousiast maar nog niet erg kunstzinnig. Ze moet nog een beetje oefenen.
My sweet little Venus is practising for a career as tattooartist.
In de cultuurhuis De Bijl in Zoersel is nog tot en met zondag de expositie van textielgroep - et cetera-. Ik heb daar heel veel mooi werk gezien maar kan maar een klein aantal foto's laten zien. Ga zelf kijken als je kunt.
Dit is werk van Rita Trefois
Greet Bogaerts
Lieve de Keyser
De naam van deze dame weet ik helaas niet meer maar ik vind haar werk zo bijzonder dat ik het toch laat zien.
These are the works of textilegroup
- et ceterea- They have a show in Zoersel till next sunday in gallery de Bijl.
Op het moment dat ik afgelopen zaterdag hier binnenwandelde was alles perfekt. Het gezelschap, het weer, de sfeer hadden niet mooier kunnen zijn.
Seppe De Bie creëert organische installaties in situ bij Tweede Natuur, een intimistische beeldentuin in hartje kempen. Met textiel en touw treedt hij in een fijnzinnige dialoog met de omringende natuur. Seppe's beeldtaal is subtiel, de ingrepen vaak summier, maar met des te meer impact. Hij speelt met schaduweffecten, en met de dialoog tussen horizontalen en verticalen.
Een plek om te kijken, wandelen en te dromen. Ik was daar speciaal naartoe gegaan om te zien wat iemand anders doet met textiel en natuur. En dat is heel veel, en heel interessant.
Dit is geen textiel maar wel heel uitnodigend.
Last saturday i visited a very interesing openair exposition/installation. Seppe de Bie is garden/landscape architect who felt the need to work more subtile with natural materials. So he kept on studying, first as an environmental designer and then vegetal designer. The result you can see here. I've enjoyd his work very much.
Hoe snel kan de tijd voorbij gaan als je dingen doet die je graag doet. Bijna schaam ik me dat werken te noemen. Twee weken lang alleen in mijn atelier bezig met vilten, verven, naaien en borduren. Ok, nu weten jullie ook waaruit mijn werk bestaat want ik kan het pas laten zien na de opening van de expositie 28 november. Ik heb me voor dit werk laten inspireren door twee gedichten van Amanda Spunda en ook die kan ik nog niet laten zien omdat ze nog niet gepubliceerd zijn en pas op die avond naar buiten gebracht worden. De foto is dus oud maar komt heel dicht bij dat wat ik doe.
Een vriend vroeg me of ik in retraite was. Alhoewel ik dat woord wel ken heb ik er eens naar gegoogled en vond de volgende beschrijving van Wikipedia: Een retraite is een afzondering voor spiritueel zelfonderzoek en geestelijke oefening. Nu was dat niet mijn bedoeling maar toch is het dat min of meer wel geworden. Al die uren die ik aan het werk was en niet hoefde te denken was mijn hoofd beschikbaar voor wat anders. Ik voel dat dan als een soort van drijven. Heel plezierig. Met mijn handen in het sop heb ik me afgevraagd wat voor mij belangrijk is in mijn leven. De mensen waarvan ik houd, familie, lief en vrienden. O ja, en Venus natuurlijk, vooral omdat ze zo'n geweldige hulp was bij het uitzoeken van de kleuren!
Maar wat dan heel belangrijk voor mij is, is mijn werk, dat waarmee ik de hele dag bezig ben. Zo zwaar is dat niet maar het is we een soort van zoektocht. Kijk, alles is er eigenlijk al. Waarom zou ik moeite doen, wat kan ik toevoegen? Hoe kan ik de schoonheid van de natuur, de natuurlijke materialen waar ik zo van hou laten zien? O wat is dat moeilijk uit te drukken dat ik meer wil dan een sjaal of een hoed maken. Ik wil ontdekken wat ik allemaal met wol of zijde en verf kan doen. Op welke manier kan ik hun schoonheid zichtbaar maken? Dat is dus eigenlijk wat voor mij heel belangrijk is, schoonheid zichtbaar maken. Omdat ik niet weet of ik dit in eenzaamheid kan oplossen heb ik mijn retraite beëindigd en zoek weer gezelschap op. Ik heb leuke plannen voor het weekend en zal erover berichten.
I have been working and dreaming for two whole weeks and i was happy. Sounds a little strange, being happy working all by yourself but that's what it was. I can only show my work inspired by two poems of Amanda Spunda after november 28, after the opening of the expo. Till then there's only this old foto.
Ik heb mijn weg terug gevonden, regelrecht van de koeberg mijn atelier in.
Found my way back from last nights full moons happening straight into my atelier where i will work for the next two weeks. No pc, only work.
Please dont forget me. I'll be back.
Het was een lange, donkere weg door het bos gisteren maar in gezelschap van heksen kan je niks gebeuren. De maan straalde door afwezigheid en liet zich pas zien toen het stuk afgelopen was.
Maar ik mocht in Cerridwen's ketel kijken en zij wees mij de weg terug in mijn atelier.
Hier zal ik de komende twee weken verblijven. Zonder pc! Enkel met mijn werk.
Vergeet me niet.
DE HEKSE VAN HELJEWerktheatergroep D’N 8ste DAAG |
Wae as Werktheatergroep D’N 8ste DAAG sjpeule in het vollemaonsweekend op 2,3,4 október um 19.30u. oppe Koeberg inne Heljese Bös ónger regie van Ann Philipsen: DE HEKSE VAN HELJE. |
Has nemes wèt ut. Hekse besjtaon. In ut ech |
Have a beautiful full moon night. I'm going to watch the witches.
Ik laat jullie zien wat ik gemaakt heb voor de eerste grijze herfstdagen die, ik wil er nog niet aan denken, maar toch straks er zijn. Wat vind je, rood of groen? Dat rood is trouwens gemaakt van die krapgeverfde wol die een tijdje geleden zo bleek was. Beter zo, nietwaar? I made some shawls for autum. What do you prefer, red or green?
Ik hou van mensen, en van kleur, en van de natuur......................................................... en toen ik deze foto's zag viel dat allemaal samen. Dit is de eerste en waarschijnlijk de laatste keer dat ik een youTube filmpje plaats omdat ik helemaal niet houd van filmpjes op het web. Maar uitzonderingen bevestigen de regel en schoonheid wint altijd.
Ik hoop dat deze mensen kunnen blijven wie ze zijn, puur natuur.
Zo ziet je beelscherm eruit als je kat over het toetsenbord gedanst heeft. Ik moet nu wachten tot mijn zoon (hopenlijk gauw, hoor je dat Christian?) komt om dit weer te herstellen. Daarna kan ik pas weer bloggen en emailen. Het enige voordeel is dat ik nu heel veel tijd heb om te vilten.
Tot gauw.
Deze dagen zijn zo mooi, ik wil alleen maar buiten zijn. Dan wel met vilt, zijde en een beetje roest, maar toch buiten zijn.
These first autumdays are so beautiful, i just want to be outside.
My kitchen smells after onions but that's not the only reason.
Binnen ruikt het naar uiensoep en buiten is de hemel blauw en schijnt de zon.
Laatste reacties